Introductie

MWH: focus op slib

Montgomery Watson Harza, een Brits-Amerikaanse engineeringbedrijf (hoofdzetel: Broomfield, Colorado, USA) en het resultaat van twee opeenvolgende fusies, werd in
2003 gewoon MWH, en zo kennen wij het ook, sedert het in 2007 toetrad tot het TNAV-netwerk. “Die stap naar jullie netwerk was eigenlijk normaal”, oordeelt Liv
Duerinckx. Zij is Operational Manager voor België en bouwkundig ingenieur van opleiding, net als haar collega Jos Vandekeybus die verantwoordelijk is voor de
milieuactiviteiten in Noord-Europa. “De samenstellende delen van MWH hebben immers al vele jaren ervaring opgebouwd in de drink- en later in de
afvalwatersector, de wet infrastructure activiteiten”, zoals MWH ze noemt.

Multinational in het kleine Vlaamse waterwereldje

Duerinckx en Vandekeybus hebben een Betech-verleden. Betech was het Antwerpse waterzuiverings- en engineeringbedrijf dat in 2001 werd overgenomen door Seghers Better Technology, nauwelijks een jaar vooraleer die groep ten onder ging.

Dan biedt MWH veiliger onderdak. MWH is één van de wereldleiders op het gebied van planning, ontwerp en advies voor water, milieu, afval, energie en infrastructuur.
In Groot-Brittannie is het marktleider in waterzuivering. De groep is in een veertigtal landen actief.

Aan de Battelsesteenweg in Mechelen betrekt de firma een verdieping in een klein, modern kantoorgebouw. Ze zijn er met zo’n 20, meestal ingenieurs. Ook heeft MWH
in het Waals-Brabantse Terhulpen nog een Europees hoofdkwartier.
De hele groep telt 7000 medewerkers, heeft een omzet van 1 miljard euro, is nooit naar de beurs gegaan en 20 % van het personeel mag zich aandeelhouder noemen.
Als engineeringsbedrijf zo krijgen we te horen, hebben we vooral ervaring met 1) hernieuwbare energie, speciaal dan thermische processen, afvalverbranding,
slibdroging en –verbranding. Daarbij gaat veel aandacht naar waterzuivering, al gaan we niet actief op zoek naar waterzuiveringsprojecten. Nee, we focussen op de
nichemarkt die slib is en bouwen dan een waterzuiveringsinstallatie in functie van een slibdrogingsproject.
2) de behandeling en exploitatie van stortplaatsen en slibbekkens.

Anorganisch slib

“In ons kantoor te Mechelen hebben we flink wat kennis opgebouwd in verband met het beheer van dergelijke stortplaatsen, speciaal dan voor anorganisch slib.
Uiteraard behandelen we ook al het water dat daarin zit. Klanten voor deze activiteit zijn de Umicores, Cumerio’s en Nyrstars van deze wereld”, zo preciseert Duerinckx.
Het gebeurt geregeld dat u ons elders in de regio Europa-Midden-Oosten aantreft: bijvoorbeeld op Cyprus, maar ook in Zweden en laatst maakten we nog een offerte voor een Marokkaans project.
“Wij vallen eigenlijk onder Europe North”, preciseert Jos Vandekeybus. “Maar dat hoeft niet te betekenen dat we alleen in die toch al uitgestrekte zone actief zijn”.
Wordt een project binnengehaald, dan stelt MWH à la carte een internationaal team samen op basis van de knowhow die dient ingezet om de opdracht tot een goed
einde te brengen.
“De MWH-groep heeft flink wat ervaring met milieu-audits voor multinationale ondernemingen, vooral uit de USA, die bedrijven willen overnemen of verkopen. We
kijken dan per definitie naar de milieu-impact van het bewuste bedrijf, maar ook analyseren we de gezondheids- en veiligheidsaspecten en de energie-efficiëntie. Het
is uiteraard belangrijk dat de overnemer vóór de transactie een duidelijk beeld krijgt van het milieupassief. In die omstandigheden is het bijna logisch dat de
opdrachtgever ook op ons een beroep doet voor de sanering van de site”.

Amoras

De vetste kluif die MWH in de komende jaren onder de kiezen krijgt wordt zonder twijfel het Amoras-project voor het baggeren, behandelen en opslaan van de enorme
hoeveelheden slib in de Antwerpse dokken en sluizen. (‘Amoras’ herinnert niet alleen aan een oud album van Willy Vandersteen, het staat ook voor “Antwerpse
Mechanische Ontwatering, Recyclage en Applicaties van Slib”). Het gaat jaarlijks om niet minder dan 2 à 3 miljoen kubieke meter van dit vervuilde spul. De mechanische ontwatering maakt het mogelijk slib te recycleren en enorm veel ruimte te winnen. Het project bespaart Antwerpen 100 hectare nuttige en schaarse havengrond.
De bouw van de installatie is in handen van Deme (Dredging) en De Nul, die ook instaan voor de exploitatie gedurende 15 jaar. MWH is, in tijdelijke vereniging met
Keppel-Seghers, verantwoordelijk voor ontwerp en (toezicht op de) bouw van de slibbehandelingsinstallatie, inclusief waterzuivering. Het eigenlijke startintiatief voor
het project werden genomen in 1998. Dat het pas in oktober 2008 echt is van start gegaan, heeft te maken met de gigantische omvang van de onderneming waarmee in
totaal zo’n 480 miljoen euro is gemoeid.
De eerste fase omvat de detail-engineering en de bouw van de ontwateringsinstallatie. De tweede fase betreft de exploitatie van de installatie gedurende een periode van 15 jaar. De verwerking en berging zou, zo vernemen we, 500.000 ton droge stof per jaar ‘opleveren’.
De eerste stap in het proces is de zandafscheiding (recupereren van zand voor de bouwsector). In de ontwateringshal worden van de ingedikte baggerspecie filterkoeken gemaakt. Membraan-kamerfilterpersen zorgen er voor de ontwatering door het onder druk uitpersen van water door een filterdoek.
Het filtraatwater van de persen komt samen met de andere afvalwaterstromen terecht in de buffervijver voor afvalwater om van daaruit te worden verpompt naar
de waterzuiveringsinstallatie. De eerste stap in het zuiveringsproces bestaat, heel normaal, uit een fysisch-chemische voorzuivering om fijne zwevende deeltjes te
verwijderen. Een biologische zuivering pakt de organische stoffen aan en zorgt voor de verwijdering van stikstof.

Schoon en vervuild slib

Voor de uiteindelijke berging, tussen de welbekende Hooge Maey, Indaver en de A12 is de “Zandwinningsput” bestemd. Daar worden de filterkoekenin totaal 50
meter hoog opgestapeld, bovenop een tiental meter geconsolideerd slib dat nu al geborgen is op deze locatie. Het slib dat geschikt is voor hergebruik wordt
gescheiden van het zwaar vervuilde. Het schone slib kan bijvoorbeeld dienen voor de aanleg van geluidsbermen of als fundering van parkeerterreinen of -garages. Het
slib bevat veel klei die geen water doorlaat. Het vuile slib kan later mogelijk diensten bewijzen als kleivervangend product in bouwmaterialen. Maar daarover kan pas
later een beslissing vallen, bijvoorbeeld na een jaar of tien, op voorwaarde dat dezware metalen zich met de materie hebben verbonden en niet meer kunnen
vrijkomen én dat hergebruik gestimuleerd wordt. Toch is er goede hoop dat 80 % van dit slib op termijn nog nuttig wordt gebruikt.

De opgedane ervaring kan MWH nog goed van pas komen in de mijnbouw waarin de groep internationaal actief is. Mijnen produceren nu eenmaal veel afval en de
mechanische ontwatering helpt om de afvalvolumes te reduceren.

De bouw van de Amoras-installlaties moet rond zijn tegen het einde van 2010. Voor het zover is, staan de mensen van MWH en Keppel-Seghers nog spannende
momenten te wachten.