De massale overstromingen in Pakistan herinneren ons ook aan twee zaken: de vernietigende impact van de klimaatwijziging op neerslag en waterstromen; en het belang van goed beheerde waterafvoer, vooral bij de belangrijkste rivieren en waterwegen.
De toenemende waterschaarste is in veel landen tot een crisis uitgegroeid. Tien jaar geleden werd voorspeld dat een derde van de wereldbevolking met waterschaarste te maken zou krijgen tegen 2025. Maar die drempel is al overschreden. Twee miljard mensen wonen in landen waar waterschaarste heerst, en tegen 2025 zal twee derde van de wereldbevolking met waterschaarste kampen, tenzij de huidige trends veranderen.
Nog dramatischer is de voorspelling dat deze eeuw oorlog zal worden gevoerd om water, net zoals er nu nog steeds wordt gevochten om de controle over olie.
"De wereldbevolking is verdrievoudigd in de 20e eeuw maar het waterverbruik is zevenmaal groter geworden", zei Maudhe Barlow (Council of Canadians), expert inzake de mondiale watercrisis, in haar boek 'Blue Covenant'. "Tegen 2050, als er nog eens drie miljard mensen bijkomen, zal de watervoorraad met 80 procent moeten toenemen om in ons voedsel te voorzien. Niemand weet waar dat water vandaan moet komen."
De vraag naar drinkbaar water groeit snel maar de voorraad is beperkt en neemt af.
De watervoorraden lijden onder de aftakeling van stroomgebieden als gevolg van ontbossing en bodemerosie in heuvels en bergen. Ook waardevolle grondwaterreserves verminderen als gevolg van de waterwinning voor landbouw en industrie, die het water uit steeds diepere bronnen halen.
Door grondwaterwinning is het waterpeil in veel landen gezakt, onder meer in India en China, West-Azië, Rusland en de Verenigde Staten.
De landbouw is goed voor 70 procent van het totale verbruik als gevolg van de grote vraag van de industriële landbouw: er is drie kubieke meter water nodig om een kilogram graan te produceren en vijftien kubieke meter voor een kilogram rundvlees, via het graan dat aan de koeien gevoerd wordt.
Veel oppervlaktewater is ook vervuild en daardoor niet beschikbaar voor menselijk gebruik; en als het gebruikt wordt, veroorzaakt het gezondheidsproblemen. Elk jaar sterven vijf miljoen mensen door ziektes die via het water worden verspreid.
De watervoorraden lijden ook onder de klimaatverandering. Door de opwarming van de aarde versnelt het afsmelten van de gletsjers en zullen er minder gletsjers zijn in de toekomst.
De gletsjers in de Himalaya bijvoorbeeld voeden veel grote rivieren in India, China en Zuidoost-Azië. "Het grootschalige afsmelten van de gletsjers in de plateauregio's zal uiteindelijk leiden tot een ecologische catastrofe", waarschuwt Yao Tandong van de Chinese Academie voor Wetenschappen.
Waterschaarste is ook een oorzaak voor conflicten geworden. Dat is vooral het geval wanneer een waterbron zoals een grote rivier meer dan een land bedient. In Afrika worden ongeveer vijftig rivieren gedeeld door twee of meer landen. Volgens een publicatie van Population Reports heeft vooral de toegang tot water in de bekkens van de Nijl, Zambezi, Niger en Volta het potentieel om conflicten te doen ontvlammen.
In het Midden-Oosten, waar het water stilaan op raakt, is het potentieel voor conflict nog toegenomen. In zijn recente boek, 'Water', beschrijft Steven Solomon de groeiende spanning rond het delen van watervoorraden uit de Nijl, vooral tussen Egypte en Ethiopië.