Het Belgisch Zeeinstituut voor Orthopedie in Oostende gebruikt zeewater voor het vullen van hun therapeutisch zwembad. Dit water wordt ontsmet met natriumhypochloriet. Wanneer men volgens de opgelegde norm chloreert, constateert men dat er patiënten zijn die hinder ondervinden (allergieën en irritaties), bovendien hangt er een overdreven chloorlucht in de zwembadomgeving.
Tijdens dit onderzoek is verdergegaan op de resultaten bekomen door Bart Pilet die in 2005?2006 afstudeerde aan de KHBO met de thesis "Ontsmetting van een therapeutisch zwembad met zeewater". Beide eindwerken moeten dus als een geheel beschouwd worden.
Vooreerst werden er proeven uitgevoerd terwijl het zwembad gevuld is met zeewater. Er werd gechloreerd volgens twee verschillende mogelijkheden. De ene week werd er continu gechloreerd volgens de huidige methode met een chloorconcentratie beneden de opgelegde norm, de daaropvolgende week werd dan discontinu gechloreerd tot de minimale norm. Via microbiologisch onderzoek werd nagegaan of het water voldeed aan de opgelegde microbiologische parameters. Telkens werden de chloorgehaltes bepaald en werd er onderzoek gevoerd naar de aanwezigheid van adsorbeerbare organische halogeenverbindingen (AOX). Na deze periode werd het zwembad gevuld met stadswater en volgde eenzelfde onderzoek zoals op het zeewater. Hierna werd een hoeveelheid zout toegevoegd aan het stadswater om een milieu te creëren dat sterk lijkt op zeewater. Terug werden dezelfde proeven uitgevoerd. Gedurende deze weken werd ook het stroomverbruik bepaald om een zicht te krijgen over welke methode nu het meeste stroom en reagentia verbruikt.
Na afloop kunnen we besluiten welke week de meest gunstige resultaten opleverde. Zo werd gevonden dat discontinu chloreren voordeliger is ten opzichte van continu chloreren en dat als de chloorconcentratie tot een minimum wordt gebracht, de bacteriën in zoetwater veel sneller terug accumuleren dan in zeewater. Verder onderzoek zou meer uitsluitsel moeten geven over de resultaten van het AOX?onderzoek.
Auteur: Monballiu, Annick
Herkomst: DoKS, KHBrOos
Referentie: Referentie