De doelstelling van de MBR is het testen van de mogelijke toepassing van een nieuw soort membraan voor membraanbioreactoren. Dit nieuw soort membraan wordt vervaardigd aan de universiteit van Gent via elektrospinning. Dit houdt in dat een polymeer (PA) gesponnen wordt door een groot spanningsverschil.

Eens de MBR in staat van werking was zijn de eerste proeven hiermee uitgevoerd. Deze werden door ing. Bjorge Decostere uitgevoerd. Hierdoor zijn volgende waarden bekomen.
De eindconcentratie ammonium + nitraat in het effluent bedraagt 33,33 ppm (=mg/l). In de literatuur wordt voor industriële toepassingen een concentratie NO3 - + NH4 + in het effluent van minder dan 10 ppm terug gevonden. Er moet dus nog gewerkt worden aan de optimalisatie ervan. Hierbij is reeds een positieve evolutie waarneembaar.
De COD concentratie van het effluent bedraagt 19,60 ppm. In de literatuur worden voor industriële toepassingen waarden terug gevonden van 50-100 ppm.
De NO3 -, NH4 + en COD concentraties van het effluent hangen natuurlijk af van de verhouding van deze in het influent water. Zo werd dus het verwijderingspercentage voor COD berekend die 94,73% bedraagt en voor NH4 + bedraagt dit 93,98%. Doordat het verwijderingspercentage van NO3 - + NH4 + slechts 59,77% is kan dus geconcludeerd worden dat de NO3 - concentratie een hogere waarde heeft
in het effluent dan in het influent. Dit is te verklaren doordat het NH4 + omgezet wordt in NO3- maar deze zelf niet genoeg verwijderd wordt.
De oorzaak ligt aan een slechte werking van het anoxisch deel van de membraanbioreactor. Hierdoor wordt niet genoeg nitraat omgezet in stikstofgas (N2). In de literatuur worden verwijderingspercentages door MBR gevonden van 90% koolstofverbindingen, 70-90% stikstofverbindingen en 83% fosforverbindingen. Onder stikstofverbindingen wordt hier dan waarschijnlijk de som van ammonium en nitraat bedoeld.

Voor het bekomen van deze waarden moet dus enkel gesleuteld worden aan de werking van het anoxisch deel van de MBR.
Het design van de MBR blijkt in het algemeen goed behalve dat het beter zou zijn indien de drukmeter niet naar onder toe gericht staat waardoor er onzuiverheden zich op het interne oppervlak ervan kunnen afzetten. In het design is reeds voorzien om later een automatische pH meter aan te brengen.
Daar veel van de reacties in de reactor (zowel chemisch als biochemisch) pH afhankelijk zijn. Indien men in de toekomst toe de staalname wil automatiseren zijn hiervoor een aantal eenvoudige toestellen op de markt te vinden. Waardoor ook doorheen het weekend de reactor zou kunnen opgevolgd worden.
Een bijkomende mogelijkheid voor de toekomst is dat de reactor zowel opgevolgd (namelijk druk, debiet en zuurstofgehalte afgelezen kunnen worden) als aangepast (debieten en drukken voor het terugspoelen en zuurstofgehalte min en max) kan worden op afstand via internet door WebVisit.

Auteur: Benoit Thienpont
Herkomst: Bibliotheek, PIH, HOWEST, Kortrijk
Referentie: Referentie