Kationische polymeren zoals gebruikt in de waterzuivering zijn onderhevig aan hydrolyse, welke afhankelijk is ven verschillende parameters zoals pH en type polymeer. In dit onderzoek werd nagegaan in welke mate een aantal RWZI's van Aquafin problemen hebben met hydrolyse van hun polymeeroplossingen. Hiervoor werden stalen effluent en polymeer afgehaald in de onderzochte RWZI, die werden geselecteerd op basis van enqueteresultaten en analyses van effluentstalen.
In het labo werden polymeeroplossingen aangemaakt in zure buffer, effluent en aangezuurd effluent. De lading van deze oplossingen werd gedurende een week opgevolgd door het uitvoeren van ladingstitraties. Hierbij wordt 1 gram polymeeroplossing opgelost in ongeveer 650 ml zure buffer en wrodt dan getitreerd met PSS tot het neutralisatiepunt.
Aan de hand van deze resultaten werden een aantal kritische RWZI's geselecteerd waar de lading in effluent procentueel gezien lager was dan het gemiddelde.
Eén van deze RWZI's was diegene van Ronse waar gedurende één week testen op volle schaal werden uitgevoerd met zowel gewone als niet-aangezuurde polymeeroplossing als met aangezuurde polymeeroplossing en dit met zowel vers aangemaakt als drie dagen bewaarde polymeeroplossingen.
Ondanks niet ideale omstandigheden bleek wel dat aangezuurd bewaard polymeer aan lagere dosering hetzelfde ontwateringsresultaat geeft als bewaard niet-aangezuurd polymeer geeft aan een veel hogere dosering.
Naar de resultaten bekomen met vers aangemaakte polymeeroplossingen moet nog verder onderzoek gebeuren. Indien de dosering polymeer ten opzichte van slib met 1,5 kg/ton ds kan verlaagd worden kan het economisch rendabel zijn om polymeeroplossingen aan te zuren voor gebruik. Hiervoor moet een uitgebreide doseringstest worden uitgevoerd waarbij aangezuurde polymeeroplossing vergeleken wordt met niet aangezuurde polymeeroplossing. Uit dit onderzoek blijkt dat het best is om nooit polymeeroplossing in de batch over te laten daar dit al op korte tijd veel van zijn efficientie verliest. Het is beter om alle polymeer op te gebruiken voor er gestopt wordt met ontwateren van slib.
Op dze manier kan tussen 45000? en 90000? per jaar bespaard worden.


Auteur: Joachim Pelicaen
Herkomst: Universiteit Gent, Faculteit Bio-ingenieurswetenschappen
Referentie: Referentie