Deze scriptie werd uitgevoerd in samenwerking met het Grondreinigingscentrum (GRC) Kallo. Het onderzoek betreft de ontwaterbaarheid van grondslib. De huidige installatie en het acturele procédé omvat indikking met Ca(OH)2, duale polymeer additie (eerst anionisch en dan kationisch) en uiteindelijk een zeefbandpers die de koek vormt.

In een eerste luik werd de invloed van elektro-osmose op de ontwaterbaarheid van het slib onderzocht. Dit gebeurde initieel door in de installatie gevormde koeken verder te ontwateren via combinatie van druk en elektro-osmose. In een tweede luik werd onbehandeld slib genomen waarop het bedrijfsprocédé werd toegepast. Dit slib werd dan ontwaterd waarbij eerst druk en na een half uur ook elektro-osmose werd toegepast.

Na een eerste reeks testen op de koek bleek dat het droge stofgehalte van de koek beduidend kon verhoogd worden (van 45 naar ongeveer 78%) aan de hand van druk en elektrisch veld. Na toepassing op het zelf geconditioneerd slib was het bekomen droge stofgehalte iets lager (75%). Het belangrijkste verschil was te vinden in de kosten. Het vocht dat in de koek aanwezig was had een grote conductiviteit terwijl bij het zelf te conditioneren slib het vocht verdund werd met gedestilleerd water tijdens het voorbereidingsprocédé.
Na deze eerste vaststelling werd een volgende reeks proeven uitgevoerd op het slib maar eens met leidingwater en eens met gedestilleerd water teneinde de invloed van de conductiviteit te bepalen. Hieruit komt naar voor dat het droge stofgehalte bekomen bij proeven met gedestilleerd water hoger is dan dat met leidingwater (79 tov 77%). Tevens werd duidelijk dat het leidingwater zorgde voor een stijging van de conductiviteit waardoor ook de operationele kosten stegen en het winstpotentieel verminderde.
Finaal kan besloten worden dat de haalbaarheid van elektro-osmose afhangt van de conductiviteit van het vocht dat in het slib aanwezig is. Hiermee stijgt of daalt het verbruik en staat of valt de methode.

Promotor: Hans Saveyn

Auteur: Charissa Stevens
Herkomst: Universiteit Gent, Faculteit Bio-ingenieurswetenschappen
Referentie: Referentie