De Europese Kaderrichtlijn Water schuift bepaalde waterkwaliteitsnormen, waaronder de toename van de zuurstofconcentratie, naar voor. Dit heeft als gevolg dat gereduceerde sedimenten oxideren. De sulfidencomplexen met metalen worden dan ontbonden en de metalen worden vrijgesteld. Maar welk scenario speelt zich af bij de oxidatie van intergetijdensedimenten? Is er een verschil op verschillende diepte? Welk is de rol van reabsorptie in dit verhaal? Dienen we rekening te houden met andere factoren? De verantwoordelijkheid voor de vrijstelling van de metalen blijkt slechts deels te liggen bij de oxidatie van de sulfidencomplexen. De aanwezigheid van EDTA, die hier gebruikt werd om de vrijgestelde metalen in oplossing te houden, zorgt voor een remobilisatie van metalen uit de geadsorbeerde of geprecipiteerde vorm uit organische of kleiige substanties, carbonaten en/of fosfaten. Afhankelijk van welk metaal (Ni, Cd, Cu, Fe, Zn, Mn en Pb) en welke locatie (Doel, Lillo, Kijkverdriet en Kronkelschoor) dienen we een ander scenario neer te schrijven.
The European Water Frame Directive sets specific quality standards, e.g. the increase of the oxygen concentration. As a result the reduced sediments will oxidize. The sulphide metal complexes will dissolve and the metals will be released. But what happens when the intertide sediments get oxidized? Is there a difference between depths? What?s the role of reabsorption? Are there other factors influencing the release? The release of metals seems just partly due to the oxidation of the sulphide metal complexes. The presence of EDTA, here used to keep the released metals in solution, causes the remobilization of metals from the adsorbed or precipitated form out of organic or clay substances, carbonates and/or phosphates. Depending on which metal (Ni, Cd, Cu, Fe, Zn, Mn and Pb) and which location (Doel, Lillo, Kijkverdriet en Kronkelschoor) different conclusions can be drawn.


Auteur: Arne Maes
Herkomst: CMS, UGent
Referentie: Referentie